Κατά τη διάρκεια της Κλασικής περιόδου στους Ολυμπιακούς αγώνες, απαγορευόταν η συμμετοχή γυναικών ως αθλητριών, αλλά ακόμη και η είσοδος στο Στάδιο των παντρεμένων γυναικών, οι οποίες δεν μπορούσαν έτσι να παρακολουθήσουν τ' αγωνίσματα. Στη μόνη γυναίκα που επιτρεπόταν η είσοδος ήταν η ιέρεια της Δήμητρας Χαμύνης, που παρακολουθούσε τους αγώνες καθισμένη στο βωμό της θεάς. Αν μια γυναίκα τολμούσε να παραβεί το νόμο, η τιμωρία ήταν σκληρή: την έριχναν από το Τυπαίο όρος, όπως καταγράφει ο Παυσανίας. Η μόνη γυναίκα που κατάφερε να παραβεί το νόμο και να μείνει ατιμώρητη ήταν η Καλλιπάτειρα, κόρη, αδερφή και μητέρα ολυμπιονικών. Υπήρχαν όμως ειδικοί αγώνες δρόμου για τις νέες κοπέλες, οι οποίοι γίνονταν κάθε τέσσερα χρόνια προς τιμήν της θεάς Ήρας. Στα Ηραία η νικήτρια στεφανωνόταν με κλαδί ελιάς. Σύμφωνα με την παράδοση, οι αγώνες αυτοί είχαν μάλλον καθιερωθεί από την Ιπποδάμεια προς τιμήν του συζύγου της Πέλοπα και της νίκης του επί του πατέρα της Οινομάου.