Ο εκπαιδευτικός αρχικά αξιοποιεί το μαθησιακό αντικείμενο στην αίθουσα ηλεκτρονικών υπολογιστών (ή στον χώρο άσκησης, αν διατίθενται ταμπλέτες), προκειμένου οι μαθητές να εισαχθούν στην έννοια του ατομικού χώρου, παρακολουθώντας τα αποσπάσματα βίντεο και εμπλεκόμενοι στην ανοικτή δραστηριότητα της τοποθέτησης των παιδιών στο γήπεδο. Κατόπιν, στον χώρο άσκησης, οι μαθητές καλούνται να ανακαλύψουν τον γενικό και τον ατομικό τους χώρο. Συγκεκριμένα, ο εκπαιδευτικός μπορεί να αφήσει τους μαθητές να καταλάβουν (με περπάτημα ή τρέξιμο) όλο τον διαθέσιμο χώρο (π.χ. αυλή, γυμναστήριο, αίθουσα), για να αντιληφθούν την έννοια του γενικού χώρου. Στη συνέχεια, μπορεί να τους ζητήσει να παραμείνουν σε ένα σημείο του χώρου και να φανταστούν ότι το σώμα του καθενός περικλείεται από μία φούσκα (όπως στο μαθησιακό αντικείμενο), που είναι ο ατομικός χώρος. Περιορίζοντας κάθε φορά τον γενικό χώρο, οι μαθητές μπορούν να φτάσουν στο συμπέρασμα ότι το ατομικός χώρος ενός ατόμου εκτείνεται έως εκεί που αρχίζει ο ατομικός χώρος του άλλου.