Το έργο αφορά την Τραπεζούντα (1919) όπου ήταν ελληνική αποικία του Εύξεινου Πόντου. Στη φωτογραφία παρατηρούμε την έκφραση του οράματος ξεχασμένων τόπων όπου βασίλευε η αθωότητα και η μεγαλοπρέπεια. Το βουνό στα αριστερά της εικόνας έρχεται σε αντιδιαστολή με τη θάλασσα στα δεξιά και η πόλη κεντραρισμένη στο πλάνο του φωτογράφου με τα πέτρινα αρχοντικά, τα σοκάκια, το λιμάνι, δίνοντας την εντύπωση στον θεατή ότι διαπνέεται από ένα νοσταλγικό όραμα γαλήνης. Το έργο προέρχεται από τις περιηγήσεις ανθρώπων από τη δύση οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με μια άλλη πραγματικότητα από αυτήν που γνωρίζουν.