Η εικόνα παρουσιάζει το Χριστό μετωπικά. Φοράει χιτώνα και ιμάτιο, ευλογεί με το δεξί χέρι, ενώ με το αριστερό κρατά κοντά στο στήθος κλειστό το Ευαγγέλιο, το οποίο είναι στολισμένο με πολύτιμους λίθους. Χρυσό φωτοστέφανο περιβάλλει το κεφάλι Του. Με το συγκεκριμένο εικονογραφικό τύπο του ‘Χριστού Παντοκράτορα’ αγιογραφείται ο κεντρικός τρούλος όλων των βυζαντινών ναών. Στις περιπτώσεις των ναών χωρίς τρούλο (ρυθμού Βασιλικής), η εικόνα αγιογραφείται στο κέντρο της οροφής. Την εικόνα, όπως και ολόκληρη την εκκλησία, έχει ποιήσει το 1563-68 ο μεταβυζαντινός ζωγράφος Φράγγος Κονταρής από την Θήβα, ο οποίος μαζί με τον αδερφό του και τον Φράγκο Κατελάνο αποτελούν τους μόνους επώνυμους εκπροσώπους της σχολής η οποία ονομάστηκε «σχολή της Βορειοδυτικής Ελλάδας» ή «σχολή των Θηβών». Το ύφος τους συνδυάζει τις παραδόσεις του 14ου και 15ου αιώνα από την Μακεδονία και την βόρεια Βαλκανική με την σύγχρονη κρητική σχολή και την δυτική τέχνη.