Σκεπτικό του σεναρίου / Αιτιολόγηση των επιλογών

Το σενάριο αναπτύσσεται μέσω ενός σχεδίου εργασίας και αξιοποιεί διάφορα τεχνολογικά εργαλεία των ΤΠΕ. Η διδακτική και μαθησιακή διαδικασία οργανώνεται και ισχυροποιείται μέσω της μεθόδου Project. Αυτή αποτελεί μια βιωματική, συνεργατική και πολυαισθητηριακή προσέγγιση της γνώσης και εξασφαλίζει τη συστημική προσέγγιση του αντικειμένου καθώς και τη διεπιστημονική προσέγγιση της γνώσης μέσω της συμμετοχής των όλων των μελών της ομάδας

Πρωτοτυπία – Καινοτομία

Το σενάριο είναι διαθεματικό και μπορεί να αξιοποιηθεί στο νηπιαγωγείο αλλά και στις τάξεις Α και Β Δημοτικού.

Παιδαγωγική προσέγγιση και στρατηγικές

Σύμφωνα με τον Piaget βασική πηγή γνώσης αποτελεί η ίδια η πράξη που ασκεί το παιδί στο περιβάλλον του, δηλαδή η ενεργητική δημιουργία της γνώσης από το ίδιο το παιδί μέσω εποικοδομητικών διεργασιών, με τις οποίες είναι από τη φύση του προικισμένο. Τα παιδιά οικοδομούν σχήματα, οργανωμένα μοντέλα ατομικής γνώσης, που αναπαριστούν αντικείμενα
και τις μεταξύ τους σχέσεις. Τα σχήματα δομούν τον τρόπο κατανόησης και ενέργειας του παιδιού, παρέχοντας στον οργανισμό ένα μοντέλο δράσης σε παρόμοιες συνθήκες. Επομένως, το σχήμα αποτελεί το βασικό συστατικό της γνώσης.
Το άτομο συνεχώς αφομοιώνει νέες εμπειρίες με τον τρόπο που του επιτρέπει το επίπεδο ωρίμανσής του, συμμορφώνει τον τρόπο σκέψης του με αυτές τις εμπειρίες και αναδιοργανώνει τις νοητικές του δομές σε όλο και πολυπλοκότερα νοητικά σχήματα που του επιτρέπουν, προσωρινά, να επανακτήσει τη γνωστική του ισορροπία. Η  ανάπτυξη, δηλαδή, είναι το αποτέλεσμα μιας επαναλαμβανόμενης αποσταθεροποίησης των υπαρχόντων σχημάτων, ακολουθούμενη από την παραγωγή νέων νοητικών σχημάτων, δηλαδή μιας κατάστασης ισορροπίας, που διαμορφώνουν ένα ανώτερο στάδιο γνωστικής ανάπτυξης

Η παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ, δεν περιορίζεται μόνο στην ενεργή συμμετοχή των μαθητών σε δραστηριότητες που είναι αποκομμένες από το κοινωνικο-πολιτικό συγκείμενο και καλλιεργούν κατώτερες δεξιότητες μάθησης. Η Παραγωγική μάθηση στοχεύει στην παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ. Ο Η/Υ μετασχηματίζεται από τεχνικό εργαλείο σε γνωστικό και στη συνέχεια σε χειραφετικό. Ο ρόλος των ΤΠΕ είναι ουσιαστικός όταν οι εκπαιδευτικοί αξιοποιούν εκπαιδευτικά λογισμικά με χειραφετικές μεθόδους σε αυθεντικά περιεχόμενα με την πραγματοποίηση δραστηριοτήτων κριτικής σκέψης, επίλυσης προβλημάτων και ανάπτυξης μεταγνωστικών δεξιοτήτων.

Στοχευόμενο κοινό (ομάδα-στόχος ή σε ποιους απευθύνεται) Βαθμίδα Εκπαίδευσης

προσχολική

Τάξη

Νηπιαγωγείο

Ηλικιακή ομάδα

Από 4   Έως 7

Γλώσσα στοχευόμενου κοινού

ελληνικά

Εκτιμώμενος χρόνος υλοποίησης σεναρίου (διάρκεια)

μεσαία διάρκεια: από 4 ώρες έως 1 μήνα

Η υλοποίηση του σεναρίου απαιτεί 4 ή και περισσότερες ώρες ανάλογα με το ενδιαφέρον των παιδιών

Χώρος υλοποίησης

Η υλοποίηση του σεναρίου ενδείκνυται να γίνει στη γωνιά του Ηλεκτρονικού υπολογιστή καθώς αποτελεί απαραίτητο διαμεσολαβητικό και γνωστικό εργαλείο.

Ενορχήστρωση τάξης

Οι μαθητές με παρότρυνση της νηπιαγωγού συγκεντρώνονται στη γωνιά του Η/Υ. Επιλέγουν με ποια σειρά θα καθίσουν για να νιώθουν άνετα. Αν είναι πολλά τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες μικτές ως προς το φύλλο και την ηλικία. Υλοποιούν τις δραστηριότητες με την καθοδήγηση της νηπιαγωγού αλλά και των μεγαλύτερων παιδιών στην ηλικία. Σε περίπτωση που υπάρχουν δυσκολίες παρεμβαίνει η νηπιαγωγός ή κάποιο από τα μεγαλύτερα παιδιά. 

 

Απαιτήσεις εφαρμογής σεναρίου

Η/Υ, Διαδίκτυο

Με αφορμή τις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές όπως είναι το Πάσχα αναπτύσσονται δραστηριότητες που σχετίζονται με τα με τη χριστιανική πίστη, τα έθιμα, και τις παραδόσεις

Το πρόγραμμα της Γλώσσας για το Νηπιαγωγείο στηρίζεται στην άποψη ότι η γνώση και η γλώσσα οικοδομούνται σταδιακά, μέσα από επικοινωνιακές σχέσεις υποστηρικτικού χαρακτήρα.

Σκοπός των Μαθηματικών στο Νηπιαγωγείο είναι να βοηθήσει τα παιδιά μέσα από βιωματικές καταστάσεις να επεκτείνουν τις πρώτες μαθηματικές γνώσεις. Να μπορούν τα νήπια να επεξεργάζονται και να αξιοποιούν δεδομένα, να επιλύουν προβλήματα και να αξιοποιούν τη σύγχρονη τεχνολογία.

Σκοπός της Πληροφορικής στο Νηπιαγωγείο είναι να εξοικειωθούν τα παιδιά με απλές βασικές λειτουργίες του Η/Υ.

 

Ροή εφαρμογής – Πορεία διδασκαλίας

Η νηπιαγωγός προσεγγίζει διαθεματικά  τα έθιμα του Πάσχα μέσα από δραστηριότητες και από τις γνωστικές περιοχές της Γλώσσας, των Κοινωνικών Επιστημών και του Πολιτισμού, των ΤΠΕ και των Μαθηματικών

Φύλλα εργασίας

 

 

Είδος αξιολόγησης

Η αξιολόγηση αφορά τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις εκπαιδευτικού και παιδιών, είναι συστατικό στοιχείο της μάθησης και της διδασκαλίας και «τεκμηριώνει» το πώς μαθαίνει το παιδί (διαδικασία της μάθησης) αλλά και το τι μαθαίνει (αποτελέσματα της μάθησης). Και οι δύο μορφές που προτείνονται έχουν διαμορφωτική λειτουργία, δηλαδή αποσκοπούν στη βελτίωση της μάθησης και της ανάπτυξης του παιδιού ή διαφορετικά στη βελτίωση των πολλών και διαφορετικών παραγόντων που επηρεάζουν τη μάθηση και την ανάπτυξη του

Εργαλείο/α αξιολόγησης

Ως εργαλεία αξιολόγησης μπορούν να εφαρμοστούν

• η συστηματική παρατήρηση,
• η αυτοαξιολόγηση,
• η συζήτηση με τα παιδιά, 
• ο ατομικός φάκελος,

Επεκτασιμότητα

Το σενάριο με κάποιες τροποποιήσεις μπορεί να εφαρμοστεί και στην Α Δημοτικού

Βιβλιογραφία

Γαλανάκη, Ε. (2003). Θέματα Αναπτυξιακής Ψυχολογίας. Γνωστική – κοινωνική –
συναισθηματική ανάπτυξη. Αθήνα: Ατραπός.
Cole, M., Cole, S. R. (2001). Η ανάπτυξη των παιδιών. Γνωστική και Ψυχοκοινωνική ανάπτυξη
κατά τη νηπιακή και μέση παιδική ηλικία (τ. Β’ ). Αθήνα: Τυπωθήτω – Γ. Δάρδανος.
De Vries, R. (1969). Constancy of genetic identity in the years three to six. Monographs of the
Society for Research in Child Development, 34 (Serial No. 127).
Flavell, J. H. (1990 June, 2). Perspectives on perspective-taking. Paper presented at the
20th Annual Symposium of the Jean Piaget Society, Philadelphia.
Κρασανάκης, Γ. (1987). Ψυχολογία του παιδιού. Βασικές έννοιες –Θέματα γνωστικής
αναπτύξεως του βρέφους, του νηπίου, του παιδιού και του εφήβου. Αθήνα.

Μαριδάκη – Κασσωτάκη, Αι. (2004). Σύγχρονες απόψεις για τη σκέψη του παιδιού. Αθήνα:
Γρηγόρης.
Πανοπούλου-Μαράτου, Ο. (1998). Παιδί, Επιστήμη και Ψυχανάλυση. Οι διαδρομές
του Jean Piaget. Αθήνα: Καστανιώτης.
Piaget, J. (1930). The child’s conception of physical causality. New York: Harcourt Brace.
Piaget, J. (1979). The child’s conception of the world. New York: Harcourt Brace.
Piaget, J. & Inhelder, B. (1956). The child’s conception of space. London: Routledge & Kegan
Paul.

Επιπλέον ψηφιακό περιεχόμενο και εργαλεία

https://www.popi-it.gr/giortes/pasxa/on-line-paixnidia/

https://www.kindykids.gr/teachers-material/easter/924-drastiriotites-pasxa.html

http://taniamanesi-kourou.blogspot.com/p/blog-page_20.html